روشهای تشخیصی ناباروری

 

هر گونه ارزیابی بالینی باید متمرکز و مقرون به صرفه بوده و بایستی هر دو زوج (زن و مرد) را شامل شود. ابتدا باید روش­های تشخیصی کم تهاجم و با خطر کمتر به کار گرفته شوند. سرعت و وسعت این ارزیابی­ها بایستی بر اساس خواسته زوجین، سن زن، طول مدت ناباروری و خصوصیات منحصر بفرد زوجین که در گرفتن شرح حال و معاینه بالینی معلوم می­گردد، تنظیم می­شود. آزمایشات پزشکی در اولین گام معمولا با معاینات بدنی، بررسی سوابق احتمالی بیماری­های جنسی در زوجین نابارور شروع می­شود درصورت عدم مشاهده مشکل مشخص، نظیر رابطه نامنظم جنسی یا فقدان تخمک گذاری، آزمایشات بیشتری لازم می­شود.

آزمون­های باروری بر حسب نیاز و شرایط زوجین عبارت هستند از:

  1. آزمایش مایع منی از مرد
  2. سونوگرافی داخل مهبلی (واژینال)
  3. هیستروسالپنگوگرافی (HSG)
  4. آزمایشات ذخیره تخمدانی
  5. آزمایشات خونی 
  6. هورمون LH ادراری
  7. سونوهیستروگرافی
  8.  هیستروسکوپی
  9. لاپاروسکوپی
  10. تست های ژنتیکی
  11. بیوپسی بیضه

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

دوست دارید به بحث ملحق شوید؟
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *